OOSTENRIJK…MEER DAN GRÜNER VELTLINER EN ZWEIGELT

Afgelopen week hield de ambassade van Oostenrijk haar jaarlijkse overzichtsproeverij. Naast wijnen van bekende Oostenrijkse rassen als de Grüner Veltliner en de rode Zweigelt, St. Laurent en Blaufränkisch, waren er ook wijnen van onbekendere rassen. Ik stel ze graag even aan u voor…

Bekende druivenrassen in Oostenrijk
Iedereen kent inmiddels wel de Grüner Veltliner, het witte Oostenrijkse druivenras dat door de Amerikanen ook wel liefdevol GruVee wordt genoemd (en omdat men de naam voluit niet kan uitspreken…). GruVee bekend trendy te worden. En ook wijnen van de rode rassen Zweigelt, St. Laurent en Blaufränkisch verheugen zich in meer bekendheid de laatste jaren. Daarnaast kent Oostenrijk prachtige wijnen van de zogenaamde internationale rassen als Riesling, Pinot Blanc (als Weissburgunder), Pinot Gris (als Grauburgunder), Sauvignon Blanc en Chardonnay (hier wel als Morillon bekend) voor wit en bijvoorbeeld Pinot Noir (als Spätburgunder), Merlot en Syrah voor rood.

Minder bekende druivenrassen
Op 7 november konden we in Huis ter Duin in Noordwijk ook kennismaken met andere druivenrassen. Zo vindt je er naast de internationale rassen, ook diverse minder bekende en deels inheemse druivenrassen. Zo zijn er de witte Muskateller of Gelber Muskateller, de Goldburger, de (iets bekendere) Traminer, de Roter Veltliner en de rode Rössler. Van deze druivenrassen had een aantal importeur verrassende wijnen staan.

Neuburger
Van de witte Neuburger wordt in Oostenrijk 650 ha. aangeplant. Neuburger is ontstaan door een (natuurlijke!) kruising van de Roter Veltliner en silvaner of - de boeken spreken elkaar tegen - de Silvaner en de Weissburgunder (pinot blanc) in de 19e eeuw in het wijngebied Wachau. De neutrale vlakke Silvaner heeft in elk geval duidejk invloed op de Neuburger. Neuburger houdt van een droog klimaat, zoals te vinden is in de Spitzer Graben en de Thermenregion.
Een rijpe Neuburger heeft een subtiel aroma. Het ras geeft een krachtige harmonieuze wijn die in de ontwikkeling wat groene tonen geeft. Op fles ontwikelen de wijnen noot- en honingtonen.
Geproefd:
2009 Neusiedlersee, Neuburger, Buschenberg, Markus Altenberger [importeur: Good Grapes]. De wijn heeft 6 maanden houtrijping. Veel extractie. Bloesemaroma's. Doet met zijn nootachtigheid en gebrek aan fruitige tonen aan fino-sherry denken. Mooi, maar zeker geen wijn voor beginners!

Muskateller
De Gelber Muskateller is een oud ras dat al in klassieke tijden bestond in het mediterrane gebied. Het ras is het bekendst als de 'muscat blanc à petits grains' en in Italië als moscato bianco. In Oostenrijk komt het ras niet zoveel voor (530 ha.), maar is wel geliefd. De Muskateller geeft een medium-bodied wijn met een intens floraal boeket met citrusaroma's, roos, bergamot en verse groene kruiden en fijne zuurgraad. Uiteraard ontbreekt het typische muscaataroma niet, de herkenbare druivigheid. De wijn wordt in Oostenrijk veel gebruikt als aangename aperitiefwijn.
Geproefd:
2010 Niederösterreich, Gelber Muskateller, Weingut Keller [importeur: Do It Vino]. Lichte elegante wijn. Klein zoetje. Aromatisch met subtiel druivig muskaataroma.
2010 Südsteiermark, Gelber Muskateller, Steinriegel, Wohlmuth [importeur: Poot Agenturen]. Wijn met mineralitiet en een aangenaam bittertje.
2010 Südoststeiermark, Muskateller, Weingut Schögl [importeur: Steirischerwein.nl]. Droge wijn met tropisch fruit en bloemige aroma's.

Roter Veltliner
De Roter Veltliner is ook een wit druivenras. In Oostenrijk vindt je dat ras op zo'n 190 ha. Het is eennoud Oostenrijks ras met een bijzondere plek, mede vanwege het feit dat er andere rassen van zijn afgeleid, zoals de eerd genoemde Neuburger, maar ook de Zierfandler en de Rotgipfler. De Roter Veltliner komt voorsl voor in Wagram, maar deels ook in Kremstal en Kamptal en een beetje in het Weinviertel en Wenen.
Met strenge selectie kan het ras unieke wijnen leveren. Terughoudend in de neus, maar met mooi rijpingspotentieel. Een hoog alcoholpercentage" en veel extract kunnen overheersen. Kenmerken van de Roter Veltliner zijn aroma's van rozijnen en honing, full-bodied met een mooie frisse zuurgraad.
Geproefd:
2010 Wagram, Roter Veltliner, Klassik, Weingut Leth [importeur: De Wijnengel]. Mooie loepzuivere wijn. Vol, kruidig, frisse zuren. Van terassen op 200-300 meter met lössbodem. Jong drinken. Past bij vlees met roomsauzen, aardappelgerechten en pasta met kaas.
2010 Wagram, Roter Veltliner, Sonnseit'n, Soellner [importeur: AWWijn]. Zeer frisse met met hoge zuurgraad. Vol en kruidig.
201 Wagram, Roter Veltliner, Fam. Bauer [importeur: Women on Wine]. frisse kruidige wijn met appelaroma en een aangenaam bittertje.

Rotgipfler en Zierpfandler
Van de Rotgipfler en de Zierpfandler worden resp. 105 en 85 ha. aangeplant. Beide rassen zijn een natuurlijke kruising van de Roter Veltliner en de Traminer. En het zijn inheemse rassen in de Thermenregion. Beide druivenrassen worden ook vaak geblend in de witte wijnen van Gumpoldskirchen.
Rotgipfler is zeer geschikt voor wijnen in de klassieke droge stijl, maar ook voor de wat rijpere wijnen (Reserve en Spätlese). Synoniemen zijn onder andere: vliegendruif, frankenriesling, arvine, gamay blanc. De wijnen zijn vol en stevig en hebben een mooie zuurgraad en een laag alcoholgehalte. Ze krijgen nog meer expressie met een langere flesrijping. Aroma's van noten, limoen, kweepeer en exotisch fruit aangevuld met kruiden. Het ras krijgt tegenwoordig meer en meer belangstelling en kan geraffineerde zuren en full-bodied wijnen geven als de druiven met zorg worden verbouwd. De robustere wijnen zijn perfect bij Aziatische gerechten, maar kunnen ook goed ingezet worden bij allerlei kazen.
De Zierpfandler wordt ook wel Spätrot genoemd, wat letterlijk "laat rood" betekent. het ras rijpt inderdaad laat en krijgt dan een rood blosje. Wijnen van de Zierpfandler hebben elegant fruit en notige aroma's. Ze hebben een goede concentratie en een pittige zuurgraad. De wijnen van late oogst zijn vol en extractrijk en hebben aroma's van gedroogd en exotisch fruit. De Prädikatwijnen kunnen geweldig ouderen.
Geproefd:
2010 Thermenregion, Rotgipfler, Ried Brindbach, Weingut Biegler [importeur: Winterberg Wijnen]. Volle kruidige wijn met zachte zuren en aangenaam bittertje.

Goldburger
Tenslotte de Goldburger. Met een kleine 150 ha. aanplant weinig te vinden. Het ras is een kruising tussen de Orange en de Welschriesling en is aan het verdwijnen.

Rössler
De Rössler (niet te verwarren met Rössling = Riesling) is een rood druivenras dat ontwikkeld is op schimmelresistentie. Het is een milieuvriendelijk 'weerbaar' ras en daarom ook uitermate geschikt voor biologische wijnbouw. Het ras kan ook goed tegen een klimaat met veel temperatuurswisselingen. Het ras geeft wijnen met mooi bessenfruit en een goede tanninestructuur.
Geproefd:
2009 Niederösterreich / Kremstal, Michaela und Helmut Kreuzhuber [importeur: Do It Vino]. Paarsrood met veel kleur. Dik, vol fruit, bramen, bessen. Lekker drinkbaar. Sappig.

Al met al een mooie overzichtsproeverij met verrassende wijnen.

PROEVERIJ OOSTENRIJKS ROOD - ST. LAURENT, ZWEIGELT, BLAUFRÄNKISCH .

Gisteren proefden we met onze wijnclub de Haagse WijnSociëteit rood uit Oostenrijk. Op de proeftafel stonden maar liefst 12 Oostenrijkse wijnen die een goede indruk geven van waar Oostenrijk toe in staat is.

St. Laurent uit de Pfalz?We begonnen met een grapje van mij, de 2009, St. Laurent trocken van Karl-Heinz Gaul uit … het Duiste wijngebied Pfalz. Deze schonk ik blind in, want ik was benieuwd of de heren konden raden waar de wijn vandaan kwam. Suggesties liepen door tot Zuid-Afrika pinotage. Lekker kruidige doordrinkwijn met bessen, mooie zuren en een wat vegetale middellange afdronk.

Daarna begonnen we met de serie Oostenrijkse St. Laurent. Als eerste 2008 Burgenland, St. Laurent, Heinrich. Donker roodpaars, kersen, soepel neus met rood fruit. Licht, aangenaam, fruitig, klein pepertje en fris zuurtje, maar wat hard en bitter in de afdronk.
De 2007 Thermenregion, St. Laurent “Vom Steinfeld” van Johannishof Reinisch viel wat tegen. De wijn van kalkrijke bodem heeft 1 jaar opvoeding op groot vat gehad. In de aroma’s thee, medicinaal, choco. Soepel en sappig, maar ook wat vermoeiend en mist levendigheid.
De 2007 Burgenland, St. Laurent “Schafleiten” van Weingut Beck sloot de serie St. Laurent succesvol af. 14 maanden barrique. Donker robijn, rijp fruit, jammie, sappig, gematigde zuren, pepertje, zwarte kers. Na een tijdje komen de zuren wat meer door, maar ook wat bitters.

Zweigelt
We hadden maar één zweigelt, de 2008 Niederösterreich, zweigelt “Ried Richtern” van Geyerhof. Soepe, rood fruit, frambozen, rode kersen, aangename zuren, licht kruidig, beetje zuivelig, korte afdronk. Gewoon een oké drinkwijn.
Daarna volgde een blend van 50% zweigelt, 15% blaufränkisch, 25% cabernet sauvignon, 10% syrah: 2008 Niederösterreich/Carnuntum, “Redmont” van Markowitsch. De naam duidt op de Rothenberg, een zuidhelling met rode aarde. De wijn heeft 16 maanden Frans barrique. Donker robijn, kruidig, potloodslijpsel en wat vegetaal (cabsauv!), wat fraicheur, koffie. Stevige wijn met nog stroeve tannines. Nog te jong, kan zeker nog jaren rijpen.

Blaufränkisch
Dan naar een mooie serie wijnen met blaufränkisch in de hoofdrol. Allereerst 2008 Burgenland, blaufränkisch “Alte Lagen” van Weingut Beck. Soepel, frisse zuren, kersen. Een wijn met pit, zachte tannines en een goede balans.
De 2008 Mittelburgenland DAC, blaufränkisch “Goldberg Deutschkreuz” van J Heinrich(niet te verwarren met het bekende huis Heinrich van Gerot en Heike Heinrich!) valt tegen. Soepel, valt wat weg en is erg vegetaal, bijna cabsauv-achtig. Maar 2008 was – in tegenstelling tot de veel betere jaren 2007 en 2009 – ook een moeilijk oogstjaar!
2008 Burgenland, Blaufränkisch “Cuvée Quintus” van Rotweingut Iby beviel daarentegen uitstekend. De wijn heeft 8 maanden barrique gehad en daarna 20 maanden groot vat van Oostenrijks (!) eiken. Er werden maar 5.000 flessen van geproduceerd. Mooie balans, pittig, complex. Sommigen vonden dat de wijn teveel hout heeft in verhouding tot het wat wegvallende fruit. De wijn kan nog wel even mee.

Geduldwijn
De volgend serie van twee liet goed zien waartoe blaufränkisch in staat is. Zeker de 2005 Burgenland/Neusiedlersee/Rust, blaufränkisch “Oberer Wald” van Ernst Triebaumer oogste veel lof. De wijn van ‘ET’- zoals Triebaumer ook wordt genoemd – is donker robijn, is vol en heeft een stevige neus. Rijp fruit, bramen, bosbessen. Bijna elegant en met fraicheur door mooie frisse zuren. Laurier, drop. Complex en nu prachtig op dronk, maar kan nog even liggen. Geduld wordt beloond met deze ‘geduldwijn’.
Er volgde 2006 Burgenland/Neusiedlersee-Hügelland, blaufränkisch “Rohrwolf” van Weingut Kloster am Spitz. Op papier zou deze wijn het moeten winnen van de ‘ET’, maar de bovenstaande wijn werd toch als mooier bestempeld. “Rohrwolf” is van 46 jaar oude stokken op de Leithaberg en de Ried Purbacher Hoad met een bodem van schelpenkalk en zandleem. Rohrwolf is de lokale naam voor een prehistorische jakhals die hier ooit leefde. Wijnmaker Thomas Schwarz werkt 100% biologisch. De wijn heeft 24 maanden houtrijping gehad. Donker robijn – zoals de meeste wijnen die we proefden – met een stevige jammie neus. Rijp fruit, cassis, aards, frisse zuren. Toch valt de wijn wat weg en dat stelt teleur.

De laatste serie van twee wijnen van blaufränkisch zijn Oostenrijkse toppers. De mooiste wijn van de avond is wellicht 2007 Südburgenland, blaufränkisch “Perwolff” van Krutzler. Het is een blend van 98% blaufränkisch en 2% cabernet sauvinon. Van een bodem met ijzerhoudend leem en leisteen; 35hl/ha; 18 maanden barrique en 500L-vaten. Paarsrood, dik, vol, kruidig, gebrande tonen, peper, lange afdronk. Nog veel te jong maar laat al prachtig z’n potentie zien. €41.
We sloten de avond af met 2006 Burgenland/Neusiedlersee, “Salzberg” van Heinrich. Salzberg is de beste wijngaard van de Parndorfer Platte. De wijn heeft 28 maanden barrique gehad en is een blend van 65 % merlot, 20% zweigelt en 15% blaufränkisch. Bijna gesloten nog, veel te jong. Donker robijn met lichte verkleuring in de rand. Stevige drogende tannines die storen. Dik, rijp jammie fruit. Wat bitter in de afdronk. De wijn mist fraicheur en dat doet deze topper toch een beetje de das om, helaas. De wijn komt ook niet heel Oostenrijks over, je plaatst hem met zijn eucalyptustonen, kruidigheid en sterke alcohol toch eerder in de nieuwe wereld. €82.

Al met al een prachtige proeverij die veel diversiteit en potentieel toonde.

VINISSIMA’S KEUZE…
ZOMERSE WIJNEN EN DRUIFJES, DEEL 3: GEKOELDE RODE WIJN, DE ZOMERTREND VAN 2010?

“Weg met rosé en prosecco … gekoelde rode wijn, dàt wordt het deze zomer!”, voorspelde sommelier Marcel van Balen een aantal maanden geleden op LinkedIn. Mijn reactie was eerder laconiek: “maar dan wel met ijsblokjes”.

Gisteren kon ik de proef op de som nemen. Ik geniet de laatste weken met deze heerlijke zomerse dagen nogal eens van Oostenrijkse witte wijn van de Grüner Veltliner (zie deel 1 over deze druif in de serie zomerse wijnen en druifjes op mijn blog van 7 juli jl.). Mijn koelkast ligt dan ook vol met flesjes met de bekende Oostenrijkse vlag op de dop. Gisteren pakte ik bijna achteloos een fles uit de koelkast, draaide de schroefdop open en schonk in…

Zwoele zweigelt
Er kwam echter geen Veltliner in m’n glas, maar rode wijn!? Ik had per ongeluk de 2007 Niederösterreich, Bio-Weingut H. u. M. Hofer van het rode druivenras zweigelt in de koelkast gegooid! Ook nog “vom kleinen Faß”, van barriques, en dus met wat houtrijping. Dat zou wel heerlijk smaken, maar niet heus. Met de opmerking van Marcel van Balen in het achterhoofd, nipte ik voorzichtig van m’n glas gekoelde zweigelt…en het viel me alleszins mee! De houtrijping was ingetogen, de wijn smaakte naar zwoel kersenfruit en was gewoon aangenaam fris. Van bitterheid of strenge tannines was niks te merken en de 13,5% alc. viel ook weg. Eigenlijk leed de wijn helemaal niet onder de koeling.

Niet te warm
Opvallend genoeg schrijft Onno Kleyn recent op zijn site over de 2005-editie van deze wijn: “De wijn is fris, smaakt naar rijpe kersen en heeft een wondermooi verluchtigend bittertje. Niet te warm schenken; hij verdraagt best een half uurtje koelkast.” Ha! Alsof ik het wist. Zou toeval dan toch bestaan?

Chambreren
Het advies om rode wijn te serveren op kamertemperatuur dateert uit de tijd van voor de centrale verwarming. Chambreren (van het Franse woord ‘chambre’: kamer) betekent ook letterlijk: op kamertemperatuur brengen. De mensen waren nog niet zo verwend als nu en stookten hun kamers niet zo warm als nu. Kamertemperatuur is nu in de meeste huishoudens 20°C. Vroegâh lag dat eerder rond de 17 à 18 graden. Ergo: wij schenken rode wijnen tegenwoordig sowieso meestal te warm. En nu de zomer weer eens als vanouds warm is, nu worden rode wijnen helemaal te warm geschonken. Als het buiten boven 25 of 30 graden is, dan is de rode wijn veel te warm! Ik koel m’n rode wijn bij warm weer dus altijd wel een beetje, en vraag er ook in restaurants in de zomer wel eens naar. Maar gangbaar is het niet. En dat terwijl de juiste de serveertemperatuur van enorm belang is voor de smaak en de aroma’s van de wijn! Bij een te lage temperatuur worden de smaakpapillen verdoofd en wijnen kunnen agressiever en wranger overkomen. Als de wijn te warm is, kan de alcohol domineren.

Soepel en fruitig
Welke rode wijn is geschikt om te koelen, vroeg ik mij af? Ik herinner me vakanties van vroeger aan de Loire waar ze tot onze stomme verbazing in de zomer rode wijn gekoeld serveerden. Wij vonden dat belachelijk! En ook Beaujolais Nouveau werd in Frankrijk wel gekoeld geserveerd. Nou ja, dat snap ik achteraf ook wel… Maar wat is nou echt geschikt om te koelen?
Zijn het juist stevige rode van bijvoorbeeld negroamaro of shiraz die zoveel smaak hebben dat ze een beetje koeling wel aan kunnen? Of zijn het juist fruitgedomineerde wijnen zonder hout (Loire, cabernet franc in het algemeen, gamay, barbera, dolcetto, garnacha en tempranillo, malbec, etc.), zoals Marcel van Balen suggereert? Mijn ervaring in Frankrijk doet eerder het laatste vermoeden, de soepelere fruitigere types. Let er wel op dat je rode wijn smaak verliest door koeling. Stop dus niet je beste rode wijn in de koelkast, da’s dan weer zonde.

18 of 12ºC?
En op welke temperatuur koelen we dan het rood? Houden op ca. 18 graden? 15 graden, of nog lager? Dat hangt van het type wijn af. Simpele stelregel kan zijn: naarmate de kwaliteit en de kracht afneemt, meer koelen. Een wijn als Beaujolais Nouveau mag best redelijk gekoeld worden.
Mijn advies: is een wijn fris, fruitig (primair fruit), licht, soepel, jong en/of eenvoudig en met zachte tannines: koelen naar 12-16ºC, afhankelijk van het type. Dat kan Beaujolais zijn (12-14ºC), maar ook Bardolino, eenvoudige Valpolicella of Côtes du Rhône, jonge pinot noir uit de nieuwe wereld (14-16ºC). Wijnen met veel alcohol, dus uit warme gebieden, hebben vaak ook baat bij wat koeling (14-16 ºC). Hele lichte rode wijnen (Chiaretto, Portugieser, Lambrusco) kunnen trouwens nog koeler, bijvoorbeeld rond de 10ºC zoals voor stevige rosé.
Volle, ronde, kruidige, complexere wijnen serveren op 16-17ºC, bijvoorbeeld Grand Cru Bourgogne, Rhône, sangiovese.
Krachtige, robuuste, tanninerijke wijnen op 17-19ºC, zoals Bordeaux, cabernet sauvignon, shiraz, zinfandel.
En tot slot rode dessertwijnen (vin doux naturel) zeker op 16-18ºC houden, maar je kunt ook experimenteren met wat meer koelen en kijken of je dat bevalt. Denk aan Banyuls, Rasteau, ruby Port, en andere zoet van bijvoorbeeld grenache of monastrell.
Vermijd het in elk geval om rode wijnen (ver) boven de twintig graden te drinken.

Zomertrend?
Wordt het koelen van rode wijn een zomertrend voor 2010? Ik denk van niet. Misschien in 2011. Maar wat meer aandacht voor de temperatuur van rode wijn, met name als het binnens- en buitenshuis warmer is dan 18 graden, dat kan geen kwaad… En onthou: liever iets koeler serveren dan te warm, de wijn warmt vanzelf weer op, zeker bij warm weer.

Happy summer!

VINISSIMA’S KEUZE…
ZOMERSE WIJNEN EN DRUIFJES, DEEL 1:
GRÜNER VELTLINER

Het is heerlijk weer de laatste dagen. Ik zit volop te genieten in de zon in de tuin of zoals afgelopen zondag - tijdens een zomerse picknick in het park. Maar wat drink je daar dan bij, zult u vragen? Deze zomer begin ik met een serie over lekkere en bijzondere druivenrassen en wijnen. Vandaag mijn favoriet van dit moment: de Grüner Veltliner, het paradepaardje van Oostenrijk.

GrüVe: Oostenrijks nationale trots
De Grüner Veltliner is de nationale witte druif van Oostenrijk, bijna eenderde van de wijngaarden is ermee aangeplant. De druif is voor veel buitenlanders nauwelijks uit te spreken en wordt daarom ook wel afgekort tot ‘GrüVe’ of gewoonweg GV; vandaar komt ook zijn Amerikaanse koosnaampje ‘Groovy’. Veltliner komt sporadisch ook in enkele andere Centraal-Europese landen voor (zoals Tsjechië en Hongarije, maar is vooral een Oostenrijks druifje. De aanplant is met name in Niederösterreich (in wijngebieden als Wachau, Kamptal, Kremstal, Carnuntum en Weinviertel), en daarnaast ook rond de hoofdstad Wenen. In de gebieden ten noordoosten van Wenen is het wat koeler dan ten zuiden van Wenen, en juist in die koelere gebieden voelt de Veltliner zich meer thuis. Op de diverse bodemsoorten toont de Veltliner een ander gezicht: krachtig op loess, elegant en mineralig op oergesteente, robuuster op leem en klei.
De benaming Grüner Veltliner wordt het meest gebruikt, maar de druif is ook bekend als Grünmuskateller, Mauhardsrebe, Weissgipfler (Oostenrijk) of zöltveltilini (Hongarijë). Het ras is trouwens niet verwant aan de Roter Veltliner.

Kwaliteitsbewustzijn
Sinds het beruchte Oostenrijkse ‘antivriesschandaal’ van 1985 is de Grüner Veltliner het boegbeeld geworden voor het nieuwe kwaliteitsbewustzijn van de Oostenrijkers. De Oostenrijkers konden na het wijnschandaal ook niet anders dan ‘vluchten’ in kwaliteit, want door het schandaal had de export een forse aderlating gekregen en men moest ijzersterk terugkomen om te overleven. Dat deden de Oostenrijkse wijnboeren met de GrüVe. Er worden frisse sappige, maar ook prachtige complexe wijnen van gemaakt die goed scoren tijdens internationale blindproefcompetities.

'Pfefferl' & tintelfris
Heeft u ooit witte peper in een wijn geproefd? Dan was het vast Grüner Veltliner. Geen wijn smaakt er meer naar. De witte wijnen van de Grüner Veltliner hebben een geheel eigen, origineel karakter met kenmerkende zuren en vaak een ietwat peperig accent; Oostenrijkers spreken liefkozend van een 'Pfefferl' (een pepertje).
De bleekgele wijnen hebben een lichte groenzweem. Ze zijn puur, met mooie verkwikkende levendige zuren en een kruidig bouquet. In de afdronk zijn ze licht peperig op eind en hebben de wijnen wat mineraligs en ziltigs. Veltliner komt over het algemeen als droge tot zeer droge wijn op de markt en heeft zelden houtrijping gehad. Dat zou het tintelfrisse – bijna ‘crispy’ - karakter van de wijn vaak ook teniet doen. Hoewel er ook wijnen zijn met een bijna Bourgogne-achtige romigheid.

DAC voor typiciteit
De beste wijnen van de Grüner Veltliner komen uit Wachau, Kremstal en Kamptal. De wijn is vol, karakteristiek met peperig aroma en goede zuurgraad in Kamptal en eleganter in Kremstal en Kamptal, over het algemeen licht en droog in Niederösterreich, en wat rustieker met citrustonen in Weinviertel. In het warmere Burgenland, waar meer rode wijn gemaakt wordt, is de wijn krachtig.
Een aantal zogenaamde DACs moeten van Veltliner gemaakt worden. Districtus Austriae Controllatus staat voor wijnen uit een gecontroleerd herkomstgebied met karakteristieke – duidelijk omschreven - kenmerken voor wijnen uit dat gebied. De wijnen weerspiegelen, kortom, de typiciteit van de regio en gelden alleen voor een of twee voor de regio karateristieke druivenrassen. Oostenrijk heeft nu vier DAC-gebieden voor de Grüner Veltliner aangewezen: Weinviertel (sinds 2002), Kremstal en Traisenthal (sinds 2007) en recent Kamptal (sinds 2008).

GrüVe  loves food
Grüner Veltliner is een culinair druifje dat houdt van spijs en sommeliers houden van ‘m omdat ie zo goed combineert. De frisse ziltige jongere wijnen passen goed bij schaal- en schelpdieren. De wat vollere bij vis en de uitgesproken peperige wijnen kunnen zelfs bij gerechten met (wit) vlees. Kip gaat ook goed. Frisse salades ook. Maar ook bij asperges of artisjokken passen de wijnen over het algemeen goed, zoals sowieso bij veel groenten. Of geniet er gewoon puur van als aperitief op een warme zomerdag…!

“Gemma zum Heurig’n!”
Drink Veltliner jong, dat past de meeste wijnen het beste. In Wenen drinken ze de jonge wijn van de meest recente oogst zelfs als ‘Heuriger’ in de kroegen. De oproep “Gemma zum Heurig’n!” betekent dan ook een leuke middag of avond vol gezelligheid, muziek en lekkere wijn.
Maar er zijn ook uitstekende wijnen die lang(er) kunnen liggen. Aan te raden producenten zijn bijvoorbeeld: Bründlmayer, Fred Loimer, Franz Hirtzberger, Lenz Moser, Nikolaihof, Willi Opitz, Hiedler, Josef Jurtschitsch, Emmerich Knoll, Nigl, Bernhard Ott, Karl Stierschneider, Undhof Salamon, Franz Xaver Pichler, Dr. Unger, Freie Weingärtner Wachau, Domaine Wachau, Fritz Wieninger en Markowitsch.